تاریخ انتشار : چهارشنبه 18 شهریور 1405 - 12:40
کد خبر : 13355

پاسخ بهروز یاری به صدای کشتی : رفیق‌بازی و مدرک‌فروشی را از بین بردم؛ مگر مسئول نتایج تیم ملی جوانان هستم؟

پاسخ بهروز یاری به صدای کشتی : رفیق‌بازی و مدرک‌فروشی را از بین بردم؛ مگر مسئول نتایج تیم ملی جوانان هستم؟
در راستای رعایت اصول اخلاق حرفه‌ای روزنامه‌نگاری و احترام به حق پاسخ، با توجه به یادداشت و انتقاد روز گذشته «صدای کشتی» درباره عملکرد آموزشی اندیشکده کشتی و مسئولیت بهروز یاری، پاسخ ایشان را بدون دخل و تصرف و عیناً منتشر می‌کنیم.

به گزارش صدای کشتی بهروز یاری در پاسخ به صدای کشتی نوشته است:حتی انتخاب عکس برای نقد هم هوشمندانه بوده و از این کمتر از حسن بازیار توقع نمی رفت.

بر یاداشت اینستاگرامی من ،حسن بازیار متنی را در «صدای کشتی» رقمی کرده که حق خود میدانم پاسخی چند سطری بر آن بنویسم.

ای دیده به عیبِ خویش نابینایی

چون است به عیبِ دیگران بینایی؟

اگر قابل پیش‌بینی بود، چرا جلویش را نگرفتید؟

این سوال از سوی ذهن مطالبه‌گر حسن بازیار فقط در صورتی قابل قبول است که اثبات شود مسئول آموزش اندیشکده فدراسیون کشتی اختیار، ابزار، زمان و اجازه مداخله مستقیم در فرآیند تیم ملی جوانان را داشته است.

اما اگر قرار است مطالبه‌گری این‌چنینی پاسخ‌خواه باشد، باید کل زنجیره را در بر بگیرد، نه فقط یک نفر را.

حرف از «اندازه‌گیری، تحلیل، تصمیم‌گیری» فرار رو به جلو و توجیه شکست نیست؛ بلکه پذیرفتن این نکته است که دیگر نمی‌شود این پیچیدگی را با حافظه و حدس مدیریت کرد.

مشکل اصلی این نیست که چه کسی بعد از شکست چه نوشته؛ مسئله اینجاست که:

اساساً عضو کمیته مربیان کشور بودن و تلاش شبانه‌روزی برای ارتقاء دانش مربیان پایه کشور نمودن، چه ارتباطی به نتیجه‌گیری کشتی‌گیران در مسابقات جهانی می‌تواند داشته باشد؟

مگر مربیان تیم ملی زیرمجموعه آموزش اندیشکده فدراسیون کشتی هستند؟ و یا مگر سرمربی و مربیان تیم ملی از فیلتر اندیشکده می‌گذرند که امروز باید پاسخ‌گوی وضعیت به‌وجودآمده باشم؟؟؟

طرح سؤال دوم از حسن بازیار کمی دور از انتظار بود.

این که «اگر روند نزولی را می‌دیدید، چرا برای تغییرش کاری نکردید؟ اگر هشدار دادید و کسی گوش نکرد، چرا امروز گزارش آن هشدارها را ارائه نمی‌کنید؟»

آموزش اندیشکده فدراسیون کشتی در جهت ارائه برنامه‌هایی با هدف انتخاب مدرسان واجد شرایط؛ همسان‌سازی روش تدریس مدرسان در کلاس‌های استاژ و کنترل و دانش‌افزایی؛ ارتقاء سطح علمی مربیان کشتی پایه مبتنی بر علم روز دنیا، استفاده از امکانات و تکنولوژی آموزشی در جهت بهبود عملکرد مربیان؛ ایجاد ساختار و سنجش دانش آنها با برگزاری کلاس‌های منظم سالانه اهتمام ورزیده است (بدون دریافت هیچ‌گونه وجهی از بودجه فدراسیون کشتی).

حالا ما باید به چه کسی هشدار می‌دادیم که روند نزولی عملکرد تیم جوانان را ببیند؟

آیا پیش از شکست، داده‌ای برای هشدار داشتیم؟ و یا شاخصی برای افت تکنیکی؟ روندی که مستمر پایش شود؟ برنامه‌ای که بر اساس داده اصلاح شود؟

اگر پاسخ مشخصی نداریم، دیگر مسئله عملکرد یک فرد نیست؛ نبود سیستم است.

دیگر کافی نیست بگوییم «به نظر می‌رسید وضعیت خوب نیست». باید بگوییم: این شاخص، از این تاریخ، این‌قدر افت کرده، و بر اساس آن این تصمیم باید گرفته می‌شد.

کشتی ایران بیش از پیدا کردن مقصر و گردن‌گیر، به سیستمی نیاز دارد که پیش از شکست هشدار بدهد و به برنامه‌های مدونی که احتمال شکست را تا حد ممکن به تعویق و تأخیر بیندازند.

امروز تنها دغدغه من ساختن و ایجاد سیستمی است که اجازه ندهد «قابل پیش‌بینی بودن» یک شکست، فقط بعد از وقوع آن کشف شود.

سؤال سوم حسن بازیار این است:

آقای یاری؛ حالا که دستت را گرفتند و بخشی از آموزش کشتی را به دست خودت دادند، باید بگویی خودت چه چیزی را اصلاح کرده‌ای؟

امروز با افتخار می‌گویم که رفیق‌بازی و مدرک‌فروشی (که در فدراسیون سابق  أَظْهَرُ مِنَ الشَّمْسِ بود و انکارش فقط چشم بستن بر واقعیت است) را اصلاح کردم.

آموزش غیر اصولی، سلیقه‌ای و دلبخواه توسط مدرسین سنوات گذشته را بهبود بخشیدم و در جهت ارتقاء دانش مربیان پایه در حد توان تلاش کردم (بدون دریافت ریالی از فدراسیون کشتی).

اما اعتراف می‌کنم که تمام تلاش‌هایم در مدت این هفت سال قدمی ناچیز بوده که تلاش‌های بعد از این با ایجاد اپلیکیشن KAMA Wrestling که در حکم یک دستیار مربی در خدمت مربیان پایه کشور می‌باشد و در یک کلام مرحله گذار از تمرین سنتی به مربیگری علمی و داده‌محور می‌باشد، شاید قدمی باشد که هیچ‌کس توان، درک و عشق ایجاد آن را در دل نداشته و نخواهد داشت.

بر کسی پوشیده نیست که کشتی ایران سال‌ها بر پایه تجربه مربیان بزرگ، مشاهده دقیق، آزمون‌وخطا و انتقال سینه‌به‌سینه دانش پیش رفته است. این تجربه، سرمایه‌ای ارزشمند و غیرقابل انکار است.

اما شرایط کشتی امروز با گذشته یکسان نیست. سطح آمادگی جسمانی ورزشکاران افزایش یافته، سرعت اجرای فنون بیشتر شده، رقابت‌ها پیچیده‌تر شده و مربی باید هم‌زمان ده‌ها متغیر را در مورد چندین ورزشکار مدیریت کند.

در چنین شرایطی، دیگر سؤال این نیست که «تجربه بهتر است یا علم؟»

مسئله اصلی این است:

چگونه می‌توان تجربه مربی را با علم، داده و فناوری ترکیب کرد؟

KAMA Wrestling با همین نگاه شکل گرفته است.

من به اوج لامکان بردم وگرنه پیش از این

عشق‌بازی پایه‌ای از دار بالاتر نداشت.

 

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.