به گزارش صدای کشتی، در جهانی 2014 حماسه بزرگی در تاریخ کشتی این سرزمین رخ داد؛ معجزه‌ای آفریده شد توسط حمید سوریان، امید نوروزی، قاسم رضایی و افشین بیابانگرد که آسوده خاطر بر فراز شهر تاشکند به پرواز درآمدند. پرچم میهن در هلهله و هورا طنین شد تا همگان به احترام اولین قهرمانی شیربچه ها کلاه از سر بردارند.

در اوج استیصال این عرصه با شروع موفقیت ها غم‌های کم کم تبخیر شد. بغض ها به ترانه مبدل گردید. پرنده خوشبختی بر فراز مرزهای آسمان آشیانه ای از جنس لیاقت و شایستگی درست کرد.

به گزارش صدای کشتی، روزهایی که بوی ماندگی می داد و نسيم از كنار آن نمی گذشت. چهره فضا فرسوده و افسرده شده بود تا اینکه رضا سیم خواه با کسب مدال نقره پهنای این غم و غصه، حسرت و افسوس به صورت موقت پوشاند.

به گزارش صدای کشتی، ارمغان سه مدال در آن دو دهه، تنها همنشین شب های تاریک کشتی فرنگی شد تا غصه هایش به دل خاک بسپارد و آرزوهایش بوسه ای بر پیشانی مرگ زده باشد.

به گزارش صدای کشتی، در آن برهوت کشتی فرنگی علیرضا قلیچ خانی و ایرج خورشید فر به مدال برنز بدست یافتند. فیروزعلیزاده پرچم سه رنگ وطن مان در ساختمان شش طبقه شهر ماردل پلاتا به رقص درآورد، غافل از اینکه چندین دهه بعد همین نشان زرین به زندگی اش رونقی نبخشید.

به گزارش صدای کشتی، در دهه پنجاه میلادی شرایط نامساعد حاکم بر کشتی فرنگی ایران و نداشتن تجربه کافی در تورنمنت های بین المللی هربار کشتی گیران اعزامی به رقابت های جهانی با دست خالی به میهن باز می گشتند.

یونس همیالی- مرداد ماه 1361 تیم کشتی آزاد ایران برای رقابت های جهانی 1982 رهسپار ادمونتون کانادا شد. ترکیب تیم اعزامی متشکل از؛ محمد بزم آور، امیر تهرانی، ایوب صفوی، احمد رضایی، حسن حمیدی، محمدحسین محبی، جبار مهدیون، محمدحسن محبی، محمود گنجی و رضا سوخته سرایی با مربیگری محمود معزی پور و سرپرستی محمد خرمی (رئیس فدراسیون) بود.