یونس همیالی_اواسط دهه هفتاد میلادی همه جا سخن از منصور برزگر بود؛قهرمانی ازمکتب منصور اینانلو و منصور تبریزی ؛ پسری با چشم های سبز روشن و موهای مشکی که همواره آخرین امید و آرزوی کُشتی ما در كِشتی طوفان‌زده و به گِل نشسته ‌ به حساب می آمد تا یکبار دیگر از نام و آوازه این سرزمین دفاع کنند.

مسئولان کشتی آمریکا در 1973 بعد از چهارده سال وقفه از اولین دوره رقابت های جام جهانی 1958 صوفیه در کشتی آزاد، تصميم به برگزاری مجدد این مسابقات گرفتند که تیم ایران در این پیکارهها غایب بود.