یونس همیالی- بعد از حاشیه های المپیک 1988 سئول که برای منصور برزگر بوجود آمد یک بار دیگر به عنوان سرمربی برای رقابت های جهانی توکیو انتخاب شد، همچنین در این دهه تیم ایران برای سومین بار هم روی سکوی قهرمانی قرار گرفت و هم میزبان این مسابقات شد.

یونس همیالی- با نگاهی به تاریخ کشتی ایران در دهه شصت شمسی به طور واضح نشان می دهد که سياست با ورزش آمیخته شد و با تصمیم گیری های غیرمنطقی صدمات جبران ناپذيری بر ساختار کشتی وارد گردید.

یونس همیالی_اواسط دهه هفتاد میلادی همه جا سخن از منصور برزگر بود؛قهرمانی ازمکتب منصور اینانلو و منصور تبریزی ؛ پسری با چشم های سبز روشن و موهای مشکی که همواره آخرین امید و آرزوی کُشتی ما در كِشتی طوفان‌زده و به گِل نشسته ‌ به حساب می آمد تا یکبار دیگر از نام و آوازه این سرزمین دفاع کنند.

سی امین دوره رقابت های کشتی آزاد قهرمانی کشور از هفتم مردادماه 1348به میزبانی مشهد و با حضور 155 کشتی گیر و 118 نفر دیگر به عنوان مربی، داور، سرپرست و سایر همراهان برگزار شد که از این تعداد تیم تهران با بیشترین و ایلام با کمترین شرکت کننده در این آوردگاه حضور یافتند.

یونس همیالی- سخن از منصور برزگر است؛ کشتی گیری که يادآور حماسه و افتخاراتی است كه در دهه هفتاد میلادی برای کشتی این مرز و بوم کسب کرد. همواره اکثر نگاه ها برای تصاحب یکی از سکوهای سه گانه بخصوص نشان زرین طلا در چهره مردی استوار از شاگردان منصوراینانلو و منصور تبریزی ختم و خلاصه می شد. کسی که همواره آخرین امید در كُشتی توفان‌زده و به گِل نشسته در آن روزگاران بود تا یکبار دیگر از نام و آوازه این سرزمین دفاع کنند.

اسفندماه 1354 تیم کشتی آزاد ایران برای حضور در رقابت های جام جهانی 1976 تولیدو به آمریکا رفت که در بین چهار تیم بعد از شوروی در جایگاه دوم قرار گرفت.

مسئولان کشتی آمریکا در 1973 بعد از چهارده سال وقفه از اولین دوره رقابت های جام جهانی 1958 صوفیه در کشتی آزاد، تصميم به برگزاری مجدد این مسابقات گرفتند که تیم ایران در این پیکارهها غایب بود.