در اوج استیصال این عرصه با شروع موفقیت ها غم‌های کم کم تبخیر شد. بغض ها به ترانه مبدل گردید. پرنده خوشبختی بر فراز مرزهای آسمان آشیانه ای از جنس لیاقت و شایستگی درست کرد.

به گزارش صدای کشتی، ارمغان سه مدال در آن دو دهه، تنها همنشین شب های تاریک کشتی فرنگی شد تا غصه هایش به دل خاک بسپارد و آرزوهایش بوسه ای بر پیشانی مرگ زده باشد.

به گزارش صدای کشتی، در آن برهوت کشتی فرنگی علیرضا قلیچ خانی و ایرج خورشید فر به مدال برنز بدست یافتند. فیروزعلیزاده پرچم سه رنگ وطن مان در ساختمان شش طبقه شهر ماردل پلاتا به رقص درآورد، غافل از اینکه چندین دهه بعد همین نشان زرین به زندگی اش رونقی نبخشید.

به گزارش صدای کشتی، در دهه پنجاه میلادی شرایط نامساعد حاکم بر کشتی فرنگی ایران و نداشتن تجربه کافی در تورنمنت های بین المللی هربار کشتی گیران اعزامی به رقابت های جهانی با دست خالی به میهن باز می گشتند.

یونس همیالی- مرداد ماه 1361 تیم کشتی آزاد ایران برای رقابت های جهانی 1982 رهسپار ادمونتون کانادا شد. ترکیب تیم اعزامی متشکل از؛ محمد بزم آور، امیر تهرانی، ایوب صفوی، احمد رضایی، حسن حمیدی، محمدحسین محبی، جبار مهدیون، محمدحسن محبی، محمود گنجی و رضا سوخته سرایی با مربیگری محمود معزی پور و سرپرستی محمد خرمی (رئیس فدراسیون) بود.

یونس همیالی- سخن از کشتی فرنگی است. عرصه ای که در بیشتر ایام زیر سایه کشتی آزاد قرار گرفته بود. حوادث به ثبت رسیده همواره از تبعیض، برخوردهای غیراصولی، اختلاف سلیقه، کم توجهی و بدترین تحقیرها حرف می زند. تاریخچه افتخارات کشتی فرنگی در رقابت های جهانی را در ادامه بخوانید:

یونس همیالی- پس از تصاحب مدال طلا در رقابت های جهانی 1965 منچستر و 1966 تولیدو، عبداله موحد همچون توفانی سهمگین به راه خود ادامه می داد، توفانی که هیچ کسی جلودار آن نبود تا جایگاه خدشه ناپذیری داشته باشد. او با قدرت مهارناپذیرش همه را در سکوتی مطلق نگه می داشت.