دوران سیاه سیداکوف و ماجرای بازگشت او

پیش از این در رسانه‌ی صدای کشتی، شرح کاملی از ماجرای تلخ گروگانگیری مدرسه‌ی بسلان در ایام کودکی زائوربک ارائه شد.
همچنین نباید ماجرای بر هم خوردن جشن عروسی او پیش از المپیک ۲۰۲۱، و مصدومیت سنگین و جراحی کتف او پیش از المپیک ۲۰۲۴ را از یاد برد.
اما شاید دشوارترین مشکل برای سیداکوف که او را تا مرز خداحافظی از ورزش پیش برد و به افسردگی کشاند، فوت ناگهانی پدر او بود.
کازبک سیداکوف، پدر زائوربک، کمی قبل از مسابقات کشوری روسیه سال ۲۰۲۳، به طور ناگهانی در تصادف رانندگی از دنیا رفت. فوت او موجب افسردگی فرزندش شد که در آن ایام در حال آماده‌سازی برای حضور در انتخابی بود.
خود سیداکوف در اینباره چنین گفت:
پس از فوت پدرم، من همه چیز را رها کردم و دیگر انگیزه و حوصله‌ی تمرین کردن نداشتم. اما مربی‌ام مدام به خانه‌ی ما می‌آمد. او ابتدا می‌گفت: بیا برویم قدم بزنیم. کمی بعد گفت: بیا برای دویدن بیرون برویم. سپس مرا کم کم از آن فضا بیرون آورد و گفت: بیا روی تشک کشتی برویم!
من خیلی با احساساتم درگیر بودم و فکر می‌کنم آن فشار روانی خیلی روی من سنگینی می‌کرد‌‌. پیش از مسابقات کشوری، به طور مداوم مریض می‌شدم. در طی یک هفته، دوبار بیمار شدم و پس از بهبودی، باز هم طولی نکشید که مریض شوم. می‌خواستم در انتخابی روسیه کشتی بگیرم، اما واقعا نمی‌توانستم.
تا اینکه حاجی‌مراد گاتسالوف با من تماس گرفت و پرسید: “می‌خواهی برای مسابقات جهانی انتخاب شوی؟” من هم جواب دادم: “البته که می‌خواهم!” او گفت:”بسیار خب! پس من ترتیب یک مسابقه بین تو و قهرمان روسیه را می‌دهم!” و اینگونه بود که من انتخاب شوم و به کشتی برگشتم.
گفتنی است رقیب سیداکوف در آن مسابقه‌ی انتخابی، کسی نبود جز چرمن والیف، دوست صمیمی او.
پس از پیروزی بر والیف، سیداکوف پس از کلنجارهای پی در پی برای صدور ویزا، بالاخره در مسابقات جهانی ۲۰۲۳ حضور یافت. مسابقاتی که به راستی دشوارترین آزمون سیداکوف بود او برای سومین بار قهرمان جهان شده و موفق شد شش رقیب عنواندار را مغلوب کند: آوتاندیل کنتچادزه، بکزاد عبدالرحمانوف، یونس امامی، ختیک تسابولوف، توران بایراموف، و کایل دیک!
در این مسیر، نباید از نقش مربی سازنده‌ی او، البروس دودائف، و همچنین حاجی‌مراد گاتسالوف غافل شد که سهم مهمی در بازگشت سیداکوف داشتند.