زنگ خطر برای کشتی پایه؛ چرا سالن‌های آموزش و پرورش یکی پس از دیگری تعطیل می‌شوند؟

به گزارش صدای کشتی جامعه کشتی بر این باور بود که تفاهم‌نامه همکاری میان فدراسیون کشتی و وزارت آموزش و پرورش می‌تواند جان تازه‌ای به کشتی آموزشگاهی و در نهایت کشتی کشور ببخشد؛ چراکه آموزش و پرورش نقشی کلیدی در زنجیره کشف استعداد، پرورش و تربیت نسل آینده کشتی دارد. تحقق این هدف نیز بدون مشارکت جدی، فراهم‌کردن زیرساخت‌های مناسب تمرینی و ارتقای سالن‌ها و امکانات ورزشی امکان‌پذیر نیست.

اما به نظر می‌رسد در عمل، مسیر تا حدودی متفاوت شده است.

در گذشته  نیز به این موضوع اشاره کرده بودیم که آموزش و پرورش، بدون برگزاری مسابقات استانی و یا رقابت‌های قهرمانی آموزشگاهی کشور، شاهد برگزاری مسابقات المپیاد کشتی دانش‌آموزی برای انتخاب نفرات اعزامی به المپیک دانش‌آموزی برزیل در تهران بود؛ مسابقاتی که نقش و جایگاه آموزش و پرورش در روند برگزاری آن چندان روشن نبود. البته گفته می‌شود هزینه‌های این مسابقات بر عهده آموزش و پرورش بوده است.

اکنون نیز خبرهایی به گوش می‌رسد مبنی بر اینکه درب بسیاری از سالن‌ها و باشگاه‌های کشتی تحت پوشش آموزش و پرورش در تهران، به دلیل مطالبه اجاره‌بهای سنگین و چندبرابری و ناتوانی مربیان در پرداخت این مبالغ، یکی پس از دیگری بسته می‌شود.

اگر این موضوع صحت داشته باشد، لازم است مسئولان آموزش و پرورش و همچنین فدراسیون کشتی با حساسیت بیشتری آن را بررسی کنند. کشتی، به‌عنوان ورزش اول کشور، عمدتاً مورد استقبال اقشار مختلف و به‌ویژه خانواده‌هایی است که توان پرداخت هزینه‌های سنگین ورزشی را ندارند. افزایش قابل توجه اجاره‌بهای سالن‌ها می‌تواند مستقیماً به کاهش دسترسی کودکان و نوجوانان به این رشته و در نتیجه از دست رفتن بخشی از استعدادهای آینده کشتی منجر شود.

از سوی دیگر، مقایسه اجاره زمین فوتبال با اجاره یک سالن کشتی، آن هم سالنی که ممکن است تنها یک یا دو تشک و حداقل امکانات را داشته باشد، منطقی به نظر نمی‌رسد. نوع فضا، امکانات، تعداد ورزشکاران و شرایط استفاده از این سالن‌ها باید در تعیین اجاره‌بها مورد توجه قرار گیرد.

باشگاه شهید زینعلی در شمال‌غرب تهران یکی از سالن‌های کشتی آموزش و پرورش است که به همت مربیان، نوسازی و آماده فعالیت شده بود؛ اما گفته می‌شود به دلیل تعیین اجاره‌بهای سنگین و ناتوانی مربیان در پرداخت آن، فعالیت این سالن متوقف شده و در نتیجه، مربیان و کشتی‌گیران آن منطقه با مشکل و سرگردانی مواجه شده‌اند.

اگر قرار است تفاهم‌نامه همکاری فدراسیون کشتی و آموزش و پرورش به تقویت کشتی پایه و کشف استعدادهای جدید کمک کند، حفظ و توسعه همین سالن‌ها باید یکی از اولویت‌های اصلی آن باشد، نه اینکه شاهد تعطیلی تدریجی آنها باشیم.

اکنون این پرسش مطرح است که فدراسیون کشتی، به‌عنوان طرف تفاهم‌نامه با آموزش و پرورش، چرا درباره وضعیت سالن‌های کشتی این مجموعه و تعطیلی احتمالی آنها ورود نمی‌کند؟

انتظار می‌رود فدراسیون کشتی موضوع را به‌صورت جدی بررسی کرده و مشخص کند چرا سالن‌های کشتی آموزش و پرورش، که می‌توانند یکی از مهم‌ترین پایگاه‌های پرورش استعدادهای آینده باشند، یکی پس از دیگری در معرض تعطیلی قرار گرفته‌اند.

حفظ این سالن‌ها، در واقع حفظ بخشی از آینده کشتی کشور است.