به گزارش صدای کشتی، تیم ایران با چهار کشتی گیر با مربیگری آندره گوالوویچ به این آوردگاه رهسپار شد که نتوانست به موفقیتی دست پیدا کند.

به گزارش صدای کشتی، برای نخستین بار در فروردین ماه 1329 تیم کشتی فرنگی کشورمان با سه کشتی گیر در آوردگاه جهانی حاضر شد؛ در ترکیب اعزامی نام محمود ملاقاسمی، علی سعادت و علی غفاری به چشم می آید همچنین سرپرست تیم سرهنگ محمود معروفخانی بود.

در اوج استیصال این عرصه با شروع موفقیت ها غم‌های کم کم تبخیر شد. بغض ها به ترانه مبدل گردید. پرنده خوشبختی بر فراز مرزهای آسمان آشیانه ای از جنس لیاقت و شایستگی درست کرد.

به گزارش صدای کشتی، روزهایی که بوی ماندگی می داد و نسيم از كنار آن نمی گذشت. چهره فضا فرسوده و افسرده شده بود تا اینکه رضا سیم خواه با کسب مدال نقره پهنای این غم و غصه، حسرت و افسوس به صورت موقت پوشاند.

به گزارش صدای کشتی، ارمغان سه مدال در آن دو دهه، تنها همنشین شب های تاریک کشتی فرنگی شد تا غصه هایش به دل خاک بسپارد و آرزوهایش بوسه ای بر پیشانی مرگ زده باشد.

به گزارش صدای کشتی، در آن برهوت کشتی فرنگی علیرضا قلیچ خانی و ایرج خورشید فر به مدال برنز بدست یافتند. فیروزعلیزاده پرچم سه رنگ وطن مان در ساختمان شش طبقه شهر ماردل پلاتا به رقص درآورد، غافل از اینکه چندین دهه بعد همین نشان زرین به زندگی اش رونقی نبخشید.

بیش از دو دهه می گذرد که الکساندر کارلین با کسب نُه مدال طلا و بدون باخت در این آوردگاه در رتبه نخست قرار دارد، شاید تا سال ها این رکورد همچنان دست نیافتنی باقی بماند. نام سوریان ستاره شهیر کشورمان با ثبت شش مدال طلا در جایگاه دوم به زیبایی طلوع خورشید می درخشد.